marynarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek należący do załogi okrętu lub statku; (1.2) najniższy stopień w polskiej marynarce wojennej; (1.3) niższa, nieoficerska funkcja na statku marynarki handlowej;
(1.1-3)
(1.1) Wysyłali łodzie z marynarzami, żeby w Atlantyku łapać w sieci delfiny wraz z orkami, w tym młode osobniki wciąż odżywiające się mlekiem matki.
(1.1) żeglarz, okrętnik, matros, majtek (1.3) załogant
marynarka , marynistyka marynarzyk marynarski, marynistyczny
< < → morski
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody skrót: mar.
albański: (1.1) detar , marinar angielski: (1.1) seaman arabski: (1.1) بحار , ملاح , بحري baskijski: (1.1) marinel; (1.2) itsasgizon białoruski: (1.1) марак bułgarski: (1.1) моряк chorwacki: (1.1) mornar czeski: (1.1) námořník , lodník duński: (1.1) sømand esperanto: (1.1) maristo francuski: (1.1) marin gruziński: (1.1) მეზღვაური hiszpański: (1.1) marino , marinero kaszubski: (1.1) maréna , marina , marinôrz , òkrãtnik kataloński: (1.1) marí kazachski: (1.1) теңізші, кемеші litewski: (1.1) jūrininkas , jūreivis niderlandzki: (1.1) zeeman ; (1.2) matroos niemiecki: (1.1) Seemann nowogrecki: (1.1) ναύτης portugalski: (1.1) marinheiro rosyjski: (1.1) моряк , матрос starogrecki: (1.1) ναύτης szwedzki: (1.1) sjöman turecki: (1.1) gemi adamı, gemici ukraiński: (1.1) матро́с , моря́к węgierski: (1.1) tengerész wietnamski: (1.1) thủy thủ wilamowski: (1.1) mariner ; (1.2) mariner ;c(1.3) mariner włoski: (1.1) marinaio , marò