Saloniki ()
, ,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna (1.1) miasto w północnej Grecji;
(1.1)
(1.1) Najlepszą spanakopitę jadłem w Salonikach. (1.1) Kalojan był bułgarskim carem, który w 1207 r. oblegał z wojskiem Saloniki. Ponoć w nocy przed podjęciem decydującego szturmu zmarł on w tajemniczych okolicznościach. Saloniczanie przypisali to zdarzenie interwencji ich świętego patrona.
(1.1)
(1.1) Tesaloniki; Sołuń ( w kontekstach chrystianizacji Słowian i języka staro-cerkiewno-słowiańskiego)
saloniczanin , saloniczanka tesaloniczanin , tesaloniczanka , Tesaloniki salonicki
(1.1) < (Thessaloníki)
angielski: (1.1) Thessaloniki, Salonica baskijski: (1.1) Tesalonika białoruski: (1.1) Салонікі bułgarski: (1.1) Солун czeski: (1.1) Soluň francuski: (1.1) Thessalonique hiszpański: (1.1) Salónica , Tesalónica islandzki: (1.1) Þessaloniki, Saloníka niemiecki: (1.1) Thessaloniki nowogrecki: (1.1) Θεσσαλονίκη rosyjski: (1.1) Салоники, Фессалоники słowacki: (1.1) Solún turecki: (1.1) Selanik włoski: (1.1) Salonicco