pracowity () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością
(1.1)
(1.1) Japończycy to bardzo pracowity naród.
(1.1) leniwy
pracowitość , praca , pracownik pracować , zapracować , napracować się pracowicie zapracowany
pracowity jak mrówka
angielski: (1.1) diligent, laborious arabski: (1.1) مجتهد białoruski: (1.1) працавіты bułgarski: (1.1) работен, работлив, трудолюбив chiński standardowy: (1.1) pracujący ciężko:努力 (nǔlì) czeczeński: (1.1) болх безарг czeski: (1.1) pracný, pracovitý duński: (1.1) arbejdsom esperanto: (1.1) laborema francuski: (1.1) travailleur, laborieux hiszpański: (1.1) trabajador kaszubski: (1.1) robòcy kazachski: (1.1) еңбекшіл łotewski: (1.1) čakls, strādīgs niderlandzki: (1.1) hardwerkend, vlijtig niemiecki: (1.1) arbeitsam, fleißig polski język migowy: rosyjski: (1.1) трудолюбивый sanskryt: (1.1) आयासिन् słowacki: (1.1) pracovitý szwedzki: (1.1) arbetsam, flitig, jobbig turecki: (1.1) çalışkan, yüğrük, gayretkeş ukraiński: (1.1) працьовитий węgierski: (1.1) szorgalmas wilamowski: (1.1) atsum, ātsum, aotsum włoski: (1.1) laborioso