palenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) proces spalania, palenia się (1.2) zwyczaj palenia papierosów, tytoniu
(1.1)
(1.1) Palenie zapałek dawało mi zawsze ogromną frajdę. (1.2) Jedyną rzeczą u babci, która mnie zawsze denerwowała, było jej notoryczne palenie.
(1.2) palenie zabronione • bierne palenie
(1.1) spalanie
(1.1) kremacja
paliwo , palarnia , palacz , palaczka , palnik , palarka , palność , zapalenie , palący , spalanie , spalenie , zapałka , przypalenie odpalić, odpalać, palić , spalić , wypalać , wypalić , podpalać , podpalić , zapalać , zapalić palny, palący palący
angielski: (1.1) burning, combustion; (1.2) smoking arabski: (1.1) احتراق ; (1.2) تدخين białoruski: (1.2) курэнне bułgarski: (1.2) пушене duński: (1.2) rygning esperanto: (1.1) fumado; (1.2) fumado francuski: (1.1) combustion hiszpański: (1.2) fumar interlingua: adustion islandzki: (1.2) reyking japoński: (1.2) niemiecki: (1.1) Verbrennung ; (1.2) Rauchen nowogrecki: (1.2) κάπνισμα rosyjski: (1.1) сжигание , горение ; (1.2) табакокурение , курение szwedzki: (1.2) rökning tagalski: (1.2) paninigarilyo tuvalu: (1.1) fakaˈmelega ukraiński: (1.2) тютюнопаління