__TOC__ sernik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser; (1.2)
(1.1-2)
(1.1) sernik na zimno • sernik wiedeński • sernik z brzoskwiniami •
(1.1) serownik; serowiec;
ser , serek , serownik , serowiec , sernica , serownia , serowatość serniczek sernikowy, serowy, serowaty, serwatkowy
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 22.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
(1.2) angielski: (1.1) cheesecake arabski: (1.1) كعكة الجبن (kaʿka al-ǧubn) baskijski: (1.1) gazta-tarta czeski: (1.1) sýrový koláč duński: (1.1) ostakage , cheesecake esperanto: (1.1) fromaĝkuko francuski: (1.1) gâteau au fromage hiszpański: (1.1) tarta de queso , pastel de queso niemiecki: (1.1) Käsekuchen norweski (bokmål): (1.1) ostekake norweski (nynorsk): (1.1) ostekake nowogrecki: (1.1) τσίζκεϊκ , τυρί κέικ słowacki: (1.1) tvarohový koláč szwedzki: (1.1) ostkaka ukraiński: (1.1) сирник , чизкейк węgierski: (1.1) sajttorta wilamowski: (1.1) gały płoc włoski: (1.1) torta di formaggio
sernik ()
rzeczownik (1.1) zapałka
(1.1) sernik; sernikler
(1.1) sernik qutusu
(1.1) kibrit