ein ()
rodzajnik (1.1) rodzajnik nieokreślony liczebnik główny (2.1) jeden, 1 przysłówek (3.1) samotnie przyimek (4.1) około zaimek nieokreślony (5.1) coś, ktoś
(2.1)
(1.1) ein maður → jakiś mężczyzna (2.1) 21 (=ein og tjúgu) → 21 (= dwadzieścia jeden) (3.1) sat ein → siedział sam (4.1) einar hundrað krónur → około 100 (= stu) koron (5.1) nær ein kemur → jeśli ktoś przyjedzie
(3.1) samur, einsamallur (4.1) umleið (5.1) nakar, onkur, einhvør mann
betur draga tveir fuglar í reiðrið enn ein • har ein skriðan er lopin, er onnur væntandi
ein ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kaczka (1.2) koniec
ein ()
(1.1) forma rodzaju żeńskiego liczebnika einn
ein ()
rodzajnik nieokreślony (1.1) jakiś (z reguły nie tłumaczy się na jęz. polski) liczebnik główny (2.1) jeden zaimek nieokreślony (3.1) jeden, jakiś, ten (tylko w zastępstwie rzeczownika, z odpowiednią końcówką fleksyjną) przysłówek (4.1) włączony (napis na przyciskach)
(1-2) liczba pojedyncza liczba mnoga ein eine ein - eines einer eines - einem einer einem - einen eine ein - (3.1) zob. odmiana zaimków liczba pojedyncza liczba mnoga einer eine eineseins - eines einer eines - einem einer einem - einen eine eineseins - (4.1)
(1.1) Das ist ein Hund. → To jest (jakiś) pies. (1.1) Das klingt nach einem politischen Statement und ist auch einsSpiegel online, Durststrecke auf dem Hermannsweg, 24.08.2009. → To brzmi jak () oświadczenie polityczne i tym też jest. (2.1) Herr Simon hat zwei Söhne und eine Tochter. → Pan Simon ma dwóch synów i jedną córkę.
einen
(3.1) ein jako zaimek nieokreślony w zastępstwie rzeczownika występuje tylko w formie odmienionej (einer, eine, eines, eins w odpowiednim przypadku). (3.1)
ein ()
liczebnik (1.1) jeden rodzajnik nieokreślony, rodzaj męski (2.1) brak dokładnego polskiego odpowiednika, czasem tłumaczony na jakiś, jakaś lub jakieś zaimek nieokreślony (3.1) używany do tworzenia formy bezosobowej czasownika, zwykłe nietłumaczony na język polski, czasem tłumaczony na się lub człowiek
(1.1) ein lub éin, ei lub éi, eitt (2.1) ein, ei, eit (3.1)
(1.1) To og ein er tre. → Dwa dodać jeden równa się trzy.
(1.1) Pisownia z é jest czasem używana, aby móc odróżnić ein w znaczeniu (1.1) od ein w znaczeniu (2.1) Litera nie zmienia wymowy słowa. (1-2) (3.1)
ein ()
liczebnik główny (1.1) jeden