mucha ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pospolity dwuskrzydły owad; (1.2) krawat w kształcie kokardy, muszka; (1.3) sztuczna przynęta wędkarska imitująca rozmaite owady wodne (1.4) rodzaj płaszcza (1.5) coś łatwego do zrobienia (1.6) szpiegKazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 52. (1.7) o człowieku pasożyt (1.8) choroba koniKazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 53.
(1.1-2)
(1.1) Kot nie mógł zdecydować się, czy gonić za bzyczącą muchą, czy za szczurem. (1.2) Wolisz krawat czy muchę? (1.3) Na muchę łowi się głównie w górskich rzekach pstrągi i lipienie.
(1.1) mucha bzyczy / lata / leci
(1.5) pestka, pikuś, łatwizna
(1.1) owad
(1.1) mucha domowa, robacznica
muchówka , mucharz , mucharnia , mucharka , muchowate muszka muszysko muszy, muchowy, muchowaty
być pod muchą • mieć muchy w nosie • hiszpańska mucha • kręcić się jak mucha w ukropie • lecieć jak muchy na lep • lgnąć jak mucha do miodu • mucha nie siada • muchy z nosa ciągnąć • padać jak muchy • robić z muchy słonia • ruszać się jak mucha w smole • siedziałby jak mucha na gównie • władca much • z armatą na muchę • przysłowia: muchy są to pszczoły diabła • dobra psu i mucha • choremu i mucha zawadzi zobacz też: przysłowia o musze
źródłosłów nazwiska Mucha
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Owady
(1.6) (1.7) abenaki: (1.1) ojawas albański: (1.1) mizë angielski: (1.1) fly; (1.2) bow-tie arabski: (1.1) ذبابة , asamski: (1.1) মাখি baskijski: (1.1) euli bhodźpuri: (1.1) माछी białoruski: (1.1) муха ; (1.2) бабачка bułgarski: (1.1) муха chorwacki: (1.1) muha czeski: (1.1) moucha ; (1.2) motýlek dolnołużycki: (1.1) mucha duński: (1.1) flue ; (1.2) butterfly elfdalski: (1.1) flugu esperanto: (1.1) muŝo fiński: (1.1) kärpänen francuski: (1.1) mouche górnołużycki: (1.1) mucha hiszpański: (1.1) mosca ; (1.2) pajarita ; (1.3) mosca artificial islandzki: (1.1) fluga japoński: (1.1) 蠅 (はえ, hae) jidysz: (1.1) פֿליג (flig) karaimski: (1.1) чибинь kaszubski: (1.1) mùcha kataloński: (1.1) mosca kazachski: (1.1) шыбын khowarski: (1.1) مگاس koreański: (1.1) 파리 (p’ari) ladyński: (1.1) moscia litewski: (1.1) musė liwski: (1.1) kärmi łaciński: (1.1) musca łatgalski: (1.1) myusa macedoński: (1.1) мува maithili: (1.1) माखी manx: (1.1) quaillag neapolitański: (1.1) mosca niderlandzki: (1.1) vlieg niemiecki: (1.1) Fliege ; (1.2) Fliege nowogrecki: (1.1) μύγα ; (1.2) παπιγιόν ; (1.3) ομοίωμα μύγας nowopruski: (1.1) mūsa pontyjski: (1.1) μυία portugalski: (1.1) mosca ; (1.2) gravata borboleta rosyjski: (1.1) муха ; (1.2) бабочка serbski: (1.1) мува słowacki: (1.1) mucha staroirlandzki: (1.1) cuil staropruski: (1.1) muso szkocki gaelicki: (1.1) cuileag ; (1.3) baoiteag szwedzki: (1.1) fluga turecki: (1.1) sinek ukraiński: (1.1) муха węgierski: (1.1) légy wilamowski: (1.1) fłyjǵ , fłīǵ , fłig włoski: (1.1) mosca wolof: (1.1) weñ
mucha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mucha
muška
mucha ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika mucher
mucha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mucha
mucha ()
(1.1) od mucho → dużo, wiele
(1.1) muchas
(1.1) En verano hay que beber mucha agua. → Latem należy pić dużo wody.
(1.1) poca
forma żeńska od mucho
mucha ()
rzeczownik (1.1) dziecko
mucha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mucha
padať ako muchy