__TOC__ trud () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ciężka praca, duży wysiłek
(1.1)
(1.1) Postanowił nie żałować trudu i doprowadzić sprawę do końca. (1.1) Nie złamie wolnych żadna klęska, / Nie strwoży śmiałych żaden trud — / Pójdziemy razem do zwycięstwa, / Gdy ramię w ramię stanie ludStanisław Ryszard Dobrowolski, Warszawskie dzieci.
(1.1) nie szczędzić trudu • zadać sobie trud • odpocząć po trudzie
(1.1) fatyga, wysiłek, znój
trudność trudnić , trudnić się , utrudniać , utrudnić trudny, strudzony trudno trudno
z trudem • danaidowy trud
angielski: (1.1) toil arabski: (1.1) جهد, نزاع esperanto: (1.1) peno interlingua: (1.1) arduitate kazachski: (1.1) еңбек niemiecki: (1.1) Mühe rosyjski: (1.1) труд wilamowski: (1.1) mi , mii włoski: (1.1) fatica , stento
trud ()
(1.1) nalegać, narzucać
trudi, trudiĝi, altrudi, entrudiĝi trudiĝema, trudema entrudulo