kum ()
symbol (1.1) kody ISO 639-2, kod ISO 639-3: język kumycki, kumyczyzna
(1.1) kod Glottolog: kumy1244, kod Linguasphere: 44-AAB-bd
(qumuqča)
kum ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) przyjaciel (1.2) ojciec chrzestny w stosunku do matki chrzestnej i do rodziców dziecka (1.3) ojciec dziecka w stosunku do rodziców chrzestnych dziecka rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) żłób wykrzyknik (3.1) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę
(4.1) od: kuma
(1.1-3) (2.1) (3.1) (4.1)
(1.1) Tam żył Mieszek, kum LeszkaAdam Mickiewicz: Przyjaciele.
(3.1) zwykle zdwojone „kum-kum”
(1.2) prosić kogoś w kumy
(1.1-3) kumanie , skumanie , kumoterstwo , kumoter , kumotra kuma kumać , skumać kumoterski kumotersko (3.1) kumkanie , zakumkanie kumkać , zakumkać
(1.1-3) *kumъ < *kъmotrъ < (2.1)
(2.1) angielski: (3.1) ribbit baskijski: (3.1) kroak czeski: (3.1) kva duński: (3.1) kvæk hiszpański: (1.1) croac łaciński: (3.1) coax niemiecki: (3.1) quak norweski (bokmål): (3.1) kvekk nowogrecki: (3.1) κουαξ, βρεκεκέξ portugalski: (3.1) croac rosyjski: (3.1) ква, квак starogrecki: (3.1) βρεκεκεκέξ szwedzki: (3.1) kvack wilamowski: (1.1) kumöcia ; (1.2) kumöcia ; (1.3) kumöcia
kum ()
rzeczownik (1.1) piasek
kum ()
rzeczownik (1.1) piasek
(1.1)
kumsal
kafayı kuma gömmek