beugen ()
czasownik słaby, przechodni (1.1) zginać, zgiąć, wyginać, wygiąć (1.2) naginać, nagiąć (przepis, zasadę) (1.3) odmieniać, odmienić (deklinować/koniugować) czasownik słaby, zwrotny (2.1) wychylać się, wyginać się (2.2) ugiąć się, poddać się, ulec, złamać się
(1-2) beug|en (beugt), beugte, gebeugt (haben)
(2.1) Sie beugte sich nach vorne und drückte ihre Nase an die Fensterscheibe. → Wychyliła się do przodu i przycisnęła nos do szyby.
(2.2) sich beugen
(2.2) sich dem Druck beugen → ugiąć się pod naciskiem
(1.1) biegen, krümmen (1.2) sich unterwerfen (1.3) deklinieren, konjugieren (2.1) neigen
(1.1) aufrichten (1.2) widersetzen
Beuge , Beugung verbeugen
← ← (), , , (biugan)