kołyska ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach; (1.2) część łoża działa lub wielkokalibrowego karabinu maszynowego, na której spoczywa lufa; (1.3) uchylny wózek służący do wodowania statku z pochylni (1.4) konstrukcja do stawiania łodzi i jachtów na nabrzeżu (1.5) sprzęt do przewracania samochodów na bok np. w celu przeprowadzenia konserwacji (1.6) urządzenie służące do przerzucania urobku z przodu w tyłDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa ogólnego. Terminologizacja wyrazów potocznych, „Poradnik Językowy” nr 2/1979, s. 64. (1.7) pad siatkarza na plecy po odbiciu niskiej piłki
(1.1-7)
(1.1) Niania włożyła dziecko do kołyski.
(1.1) kolebka
kołysanka , kołysanie , rozkołys kołysać , ukołysać , rozkołysać
od kołyski • od kołyski do grobu • obuty w kołysce, ale bosy na rżysku • kołyska czarownic • kołyska Newtona • kołyska Judasza • kocia kołyska
angielski: (1.1) cradle, bassinet arabski: (1.1) مهد baskijski: (1.1) sehaska białoruski: (1.1) калыска chorwacki: (1.1) kolijevka esperanto: (1.1) lulilo hiszpański: (1.1) cuna interlingua: (1.1) cuna islandzki: (1.1) vagga jidysz: (1.1) וויג (wig) kaszubski: (1.1) kòlibka kataloński: (1.1) bressol łaciński: (1.1) berciolum niemiecki: (1.1) Wiege norweski (bokmål): (1.1) vugge / nowogrecki: (1.1) κούνια rosyjski: (1.1) колыбе́ль , лю́лька ; (1.2) лю́лька rumuński: (1.1) leagăn slovio: (1.1) kolebak (колебак) szwedzki: (1.1) vagga ukraiński: (1.1) колиска wilamowski: (1.1) wīǵ , bǡl włoski: (1.1) culla , zana