wyznawca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją; (1.2) entuzjasta czyichś poglądów
(1.1-2)
(1.1) Wyznawcą jest się we wspólnocie, ateistą i sceptykiem jest się zaś wyłącznie na własny rachunek, co bywa kosztowne.
(1.1-2) wyznawca +
(1.1) wyznawca islamu / prawosławia / hinduizmu / voodoo • wyznawca szatana / diabła (1.2) wyznawca papieża / czyjegoś światopoglądu / hipokryzji • bezmyślność wyznawców • mieć swoich wyznawców
(1.1) czciciel (1.2) sympatyk, zwolennik, pasjonat
(1.1) ateista
(1.1) monoteista, politeista; animista, buddysta, chrześcijanin, hinduista, muzułmanin, taoista, żyd; innowierca, różnowierca; współwyznawca; bigot
wyznawanie , wyznanie wyznawczyni wyznawać , wyznać wyznaniowy
angielski: (1.1) confessor, believer; (1.2) adherent arabski: (1.1) حواري chiński standardowy: (1.2) 学生 (xuéshēng) esperanto: (1.1) kredanto, religiano, fideulo, konfesinto; (1.2) adepto, disĉiplo, sekvanto hiszpański: (1.1) practicante , creyente ; (1.2) adepto , seguidor , partidario kazachski: (1.1) діншіл rosyjski: (1.2) последователь szwedzki: (1.1) bekännare , dyrkare , troende ; (1.2) anhängare , sympatisör , meningsfrände , supporter , fan / ukraiński: (1.2) послідо́вник włoski: (1.1) confessore ; (1.2) confessore