zanudzać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zanudzić) (1.1) powodować nudę, nudzić czasownik zwrotny niedokonany zanudzać się ( zanudzić się) (2.1) odczuwać nudę, nudzić się
(1.1) (2.1)
(1.1) Przestali rozmawiać z sąsiadami, w szkole zaczęli nosić się z pańska, kioskarzy i tramwajarzy zanudzali informowaniem o swych genialnych dzieciach.
(1.1) zanudzać kogoś czymś • zanudzać opowiadaniem / opowieścią / swoją obecnością / zwierzeniami • bardzo / strasznie / potwornie zanudzać • zanudzać szefa / uczniów / telewidzów (2.1) zanudzać się na śmierć / w szkole / w muzeum, nawzajem
(1.1) nudzić, męczyć
nudziarka , nuda , nudziarz , zanudzanie , nudności znudzić, nudzić , przynudzać nudny, nudnawy nudno
(1.1) (2.1)