грань ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) krawędź, kant (1.2) granica, przełom (1.3) ściana (1.4) szlif
(1.1-4)
(1.3) Треуго́льная пирами́да име́ет четы́ре гра́ни, куб – шесть гра́ней. → Ostrosłup o trójkątnej podstawie ma cztery ściany, sześcian – sześć ścian. (1.4) Отшлифо́ванные самоцве́ты прекра́сно игра́ют гра́нями. → Oszlifowane kamienie szlachetne pięknie się mienią. ("odbijają światło szlifami")
(1.1) на грани жизни и смерти → na krawędzi życia i śmierci (1.2) на грани веков → na przełomie wieków • разумная грань → rozsądna granica
граница, гранка гранить, граничить гранёный, многогранный на грани → na krawędzi