cervello ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mózg, mózgowie (1.2) umysł, rozum, intelekt, inteligencja (1.3) charakter, natura, usposobienie (1.4) osoba, człowiek, typ (1.5) szef, głowa, organizator (1.6) umysł, uczony (1.7)
(1.1-6) cervello; cervelli , cervella (w niektórych wyrażeniach)
(1.2) È un uomo di gran cervello. → To człowiek o wielkim umyśle. (1.3) È difficile cambiare i cervelli degli uomini. → Trudno jest zmienić naturę człowieka. (1.4) Questa ragazza è un cervello un po' matto. → Ta dziewczyna jest osobą odrobinę szaloną. (1.5) È lui il cervello di tutta l'azienda. → To on jest szefem całego przedsiębiorstwa. (1.6) È uno dei migliori cervelli del mondo. → To jeden z najlepszych umysłów świata.
(1.1) cerebro (1.2) giudizio, ingegno, intelletto, intelligenza, mente, senno (1.3) carattere, inclinazione, indole, natura (1.4) persona, tipo, uomo (1.5) capo, mente, organizzatore (1.6) cervellone, genio, mente, talento
cerebellite , cerebello , cerebrale , cerebralismo , cerebralista , cerebralità , cerebrazione , cerebrite , cerebro , cerebrone , cervellaccio , cervellaggine , cervelletto , cervellina , cervellino , cervellona , cervellone cerebellare, cerebrale, cerebronico, cerebroso, cervellino, cervellotico, cervelluto cerebralmente, cervelloticamente cerebro-
(1.1) bruciarsi / farsi saltare le cervella → palnąć sobie w łeb (1.2) avere il cervello nella lingua → mówić bez zastanowienia • cervello d'oca / di gallina / di formica → ptasi móżdżek • lambiccarsi / stillarsi il cervello → łamać sobie głowę • uscire di cervello → oszaleć, zwariować • tornare in cervello → odzyskać rozum
< od
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Części ciała