bezgraniczny () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś (1.2) taki, który jest pełny, ma duże nasilenie
(1.1-2)
(1.1) Dla pozostałych rebeliantów Hoth było ponurą, jałową dziurą, skutą bezgranicznym lodem i smaganą zawodzącymi wiatrami. (1.2) Nigdy nie zapomnę tych czarnych oczu, napełnionych bezgraniczną miłością.
(1.2) bezgraniczne zaufanie
(1.1) nieograniczony, bezkresny (1.2) niezmierny, nieograniczony
(1.1) ograniczony
bezgraniczność , bezgranicze bezgranicznie
angielski: (1.1) boundless, limitless, infinite, implicit, immeasurable bułgarski: (1.1) безграничен; (1.2) безграничен duński: (1.1) grænseløs; (1.2) grænseløs esperanto: (1.1) senlima; (1.2) senlima francuski: (1.1) immense interlingua: (1.1) dismensurate, dismesurate, immense, illimitabile, illimitate jidysz: (1.1) גרענעצלאָז (greneclos), אָן אַ גרענעץ (on a grenec); (1.2) גרענעצלאָז (greneclos), אָן אַ גרענעץ (on a grenec) kazachski: (1.1) шетсіз niemiecki: (1.1) grenzenlos rosyjski: (1.1) беспредельный, безграничный, необъятный sanskryt: (1.1) अमित słowacki: (1.1) bezhraničný, bezmedzný szwedzki: (1.1) oändlig turecki: (1.1) hudutsuz ukraiński: (1.1) безкрайній, безмежний, безконечний; (1.2) безкрайній, безмежний