__TOC__ arbiter ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór (1.2) sędzia sportowy (1.3) osoba, którą uznaje się za autorytet w jakiejś dziedzinie
(1.1-3)
(1.1) Decyzje tego arbitra są sprawiedliwe. (1.2) Arbiter dał mu sygnał, że może wykonać rzut karny.
(1.1) rozjemca, sędzia polubowny (1.2) sędzia (1.3) autorytet
arbitraż , arbitralność , arbitrażowanie arbitrażowy, arbitralny
→ rozjemca
angielski: (1.1) arbiter; (1.2) referee arabski: (1.1) حكم białoruski: (1.1) арбітр ; (1.2) арбітр bułgarski: (1.1) арбитър ; (1.2) арбитър francuski: (1.1) arbitre interlingua: (1.1) arbitro jidysz: (1.1) אַרביטער (arbiter), שליש (szolesz) litewski: (1.1) arbitras ; (1.2) arbitras nowogrecki: (1.1) διαιτητής rosyjski: (1.1) арбитр ; (1.2) арбитр ukraiński: (1.2) арбітр włoski: (1.1) arbitro ; (1.2) arbitro
arbiter ()
rzeczownik (1.1) arbiter
(1.1) arbiter; arbiters
arbitrate arbitrate
arbiter ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) arbiter
arbiter elegantiarum
(1.1) źródłosłów dla