dym ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) produkty spalania zawieszone w powietrzu; (1.2) bójka z udziałem większej liczby osób (1.3) awantura
(2.1) 2. od: dymić
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Sąsiad poczuł dym i zadzwonił po straż pożarną. (1.1) Wdychanie dymu tytoniowego prowadzi do chorób sercowych. (1.1) Powietrze było wypełnione dymem nikotynowym. (1.1) Unosił się dym z paleniska. (1.2) Wczoraj po imprezie był niezły dym, aż policja przyjechała.
(1.1) kopeć (1.2) zadyma
dymnik , zadymiarz , zadyma , zadymka , dymienie , zadymianie , zadymienie dymek dymić , zadymiać , zadymić dymny, dymowy bezdymnie
pójść z dymem • puścić z dymem przysłowia: nie ma dymu bez ognia • więcej dymu niż ognia • kto w dym wlezie, dymem śmierdzi
Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985.
afar: (1.1) qer albański: (1.1) tym angielski: (1.1) smoke arabski: (1.1) دخان baskijski: (1.1) ke bhodźpuri: (1.1) धुआं białoruski: (1.1) дым bułgarski: (1.1) дим , пушек chorwacki: (1.1) dim czeski: (1.1) kouř , dým dolnołużycki: (1.1) dym , kuŕ duński: (1.1) røg elfdalski: (1.1) räk esperanto: (1.1) fumo fiński: (1.1) savu francuski: (1.1) fumée górnołużycki: (1.1) dym , kur gruziński: (1.1) კვამლი hebrajski: (1.1) עשן (aszan) hiszpański: (1.1) humo islandzki: (1.1) reykur jaćwieski: (1.1) ars japoński: (1.1) 煙 (けむり, kemuri) jawajski: (1.1) asep jidysz: (1.1) רויך (rojch) kaszubski: (1.1) dim kataloński: (1.1) fum kazachski: (1.1) түтін ketyjski: (1.1) ду’ khowarski: (1.1) کھوشون łaciński: (1.1) fumus łatgalski: (1.1) dyumi łotewski: (1.1) dūmi maithili: (1.1) धुआं manx: (1.1) jaagh neapolitański: (1.1) fummo niderlandzki: (1.1) rook niemiecki: (1.1) Rauch nowogrecki: (1.1) καπνός nowopruski: (1.1) dūms oromo: (1.1) aara pontyjski: (1.1) καπνός portugalski: (1.1) fumaça rosyjski: (1.1) дым sanskryt: (1.1) धूम slovio: (1.1) dim słowacki: (1.1) dym słoweński: (1.1) dim słowiński: (1.1) dim staroangielski: (1.1) rēc staroirlandzki: (1.1) dé staropruski: (1.1) dumis staro-wysoko-niemiecki: (1.1) rouh suahili: (1.1) moshi szwedzki: (1.1) rök tetum: (1.1) ahi-suar tuvalu: (1.1) afusaga, ausaga, auhaga ukraiński: (1.1) дим walijski: (1.1) mwg waloński: (1.1) foumîre węgierski: (1.1) füst wietnamski: (1.1) khói wilamowski: (1.1) rauh , raojch włoski: (1.1) fumo
dym ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dym
(1.1) kuŕ
dym ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dym
(1.1) kur
dym ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dym
dymka , dymák , dymovnica , dymnica dymiť dymový, dymivý, dymnicový