przerywać () , , ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) rwąc, dzielić coś (1.2) przeszkadzać w jakiejś czynności (1.3) wstrzymywać działanie, proces na pewien czas
(1.1-3)
(1.3) Nie przerywam bluzgania, gdy pociągam mocno za drążek sterowniczy i wbijam nogi w pedały.
(1.1) przerwać + (1.2) przerwać + w + lub przerwać + (1.3) przerwać +
(1.1) rwać, drzeć, dzielić (1.2) przeszkadzać (1.3) wstrzymać, zatrzymać
(1.1) łączyć (1.3) kontynuować
zrywka , przerwa , przerywnik , przerwanie , przerywanie rwać
stosunek przerywany prze + rwać
angielski: (1.1) tear, cleave; (1.2) interrupt, disturb; (1.3) cease, abort, terminate arabski: (1.3) وقف duński: (1.1) rive, bryde; (1.2) bryde, afbryde; (1.3) bryde, afbryde esperanto: (1.2) interrompi; (1.3) ĉesigi interlingua: (1.?) abscinder jidysz: (1.2) אָפּהאַקן (ophakn); (1.3) אָפּהאַקן (ophakn) kataloński: (1.2) interrompre plautdietsch: (1.2) unjabräakjen rosyjski: (1.2) прерывать rumuński: (1.2) întrerupe szwedzki: (1.1) avbryta; (1.3) inställa tuvalu: (1.3) fakatō