dwukropek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć
(1.1)
(1.1) Dwukropek używany jest do oznaczenia, że to, co za nim stoi, jest wyjaśnieniem lub rozwinięciem tego, co go poprzedza.
zobacz też: Indeks: Polski - Znaki typograficzne i interpunkcyjne
angielski: (1.1) colon arabski: (1.1) نقطتان baskijski: (1.1) bi puntu białoruski: (1.1) двукроп’е bułgarski: (1.1) двоеточие chorwacki: (1.1) dvotočka czeski: (1.1) dvojtečka duński: (1.1) kolon esperanto: (1.1) dupunkto fiński: (1.1) kaksoispiste francuski: (1.1) deux-points / hiszpański: (1.1) dos puntos / islandzki: (1.1) tvípunktur japoński: (1.1) コロン (koron) jidysz: (1.1) צווייפּינטל (cwejpintl) łotewski: (1.1) kols , divpunkts niderlandzki: (1.1) dubbelepunt niemiecki: (1.1) Doppelpunkt , Kolon norweski (bokmål): (1.1) kolon nowogrecki: (1.1) διπλή τελεία portugalski: (1.1) dois pontos / rosyjski: (1.1) двоеточие słowacki: (1.1) dvojbodka szwedzki: (1.1) kolon turecki: (1.1) iki nokta węgierski: (1.1) kettőspont włoski: (1.1) due punti /