pocić się ()
, ,
czasownik zwrotny niedokonany (1.1) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku (1.2) trudzić się, wysilać się (1.3) o szkle i innych materiałach: skraplać na sobie wilgoć lub wydzielać ją z siebie
(1.1-3)
(1.1) Łatwo się pocił, a w sali stawało się gorąco.M. Konopnicka: Miłosierdzie gminy (1.2) Janek cały wieczór pocił się nad zadaniem z fizyki. (1.3) Weszła prosto z dworu i spociły jej się okulary.
(1.1) potnieć (1.3) potnieć, zaparowywać
potnieć potliwość , pocenie , pot, potówka potowy, napotny, potliwy
pocić się jak mysz
albański: (1.1) djersij angielski: (1.1) perspire, sweat arabski: (1.1) عرق (`ariqa), رشح (rašaḥa) baskijski: (1.1) izerditu duński: (1.1) svede, transpirere esperanto: (1.1) ŝviti; (1.2) ŝviti fiński: (1.1) hikoilla francuski: (1.1) transpirer, suer; (1.2) transpirer, suer hawajski: (1.1) hou hiszpański: (1.1) sudar, transpirar jidysz: (1.1) שוויצן (szwicn); (1.2) שוויצן (szwicn) kataloński: (1.1) suar kazachski: (1.1) терлеу; (1.2) терлеу; (1.3) сулану, булану łaciński: (1.1) desudo, sudo; (1.2) desudo, sudo niemiecki: (1.1) schwitzen; (1.2) schwitzen; (1.3) schwitzen rosyjski: (1.1) потеть; (1.2) потеть; (1.3) потеть szwedzki: (1.1) svettas, transpirera turecki: (1.1) terlemek turkmeński: (1.1) derlemek