__TOC__ melancholik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek cierpiący na melancholię (1.2) człowiek o łagodnym, biernym usposobieniu i powolnych reakcjach uczuciowych;
(1.1-2)
(1.1) Ten melancholik odmawia wszelkich kontaktów z ludźmi. (1.2) Sam nie wiem, jak się tam znaleźliśmy, wśród mam, babć i zakochanych melancholików - my, dwaj młodzi przystojniacy z błyskiem w oku.
melancholia , melancholijność , melancholizowanie melancholiczka melancholizować melancholiczny, melancholijny melancholijnie
(1.2)
angielski: (1.1) melancholic; (1.2) melancholic białoruski: (1.1) меланхолік ; (1.2) меланхолік karpatorusiński: (1.1) меланхолік ; (1.2) меланхолік niemiecki: (1.1) Melancholiker ; (1.2) Melancholiker rosyjski: (1.1) меланхолик ; (1.2) меланхолик słowacki: (1.1) melancholik ; (1.2) melancholik szwedzki: (1.1) melankoliker ukraiński: (1.1) меланхолік ; (1.2) меланхолік
melancholik ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) melancholik
(1.1)
melancholik ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) melancholik
melanchólia , melancholickosť melancholička melancholický melancholicky