brzęczenie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) powtarzające się brzęki; chaotyczny zbiór różnych dźwięków
(1.1) Słychać było jedynie brzęczenie much.
(1.1) brzęczenie pszczół
brzęczeć, zabrzęczeć, pobrzękiwać, brzdąkać brzęczyk , brzęk
angielski: (1.1) clangour, tinkle białoruski: (1.1) бразгатанне esperanto: (1.1) zumado francuski: (1.1) grelottement litewski: (1.1) zirzesys, zvimbesys rosyjski: (1.1) бря́канье , звя́канье włoski: (1.1) sonata