spławić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( spławiać) (1.1)
(1.1)
(1.1) - Macieju, musicie spławić to drewno Dunajcem przed wakacjami. (1.1) - Przyczepił się do mnie - powiedział szeptem do najbliżej siedzących. - Przez kwadrans z nim bajdurzyłem w bufecie i nie mogłem go spławić - tłumaczył z rozpaczą w głosie.Leon Pawlik, Ankara, 1998 (1.1) Usiadły na trybunach i przywitały go tupotem. – Jesteśmy tu i będziemy, niech rządzący wiedzą, że nas nie spławią – mówiły chórem.Agata Pustułka, Izabela Kacprzak, Rząd robi swoje, Trybuna Śląska, 27/09/2003
wpław spław , spławne , spławik spławny spływać
(1.1)