__TOC__ centaur ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;
(1.1)
(1.1) Niejeden tedy towarzysz zdarł rumaka i cofnął się, by się z owym centaurem nie spotkać, szerzącym śmierć i spustoszenieHenryk Sienkiewicz: Ogniem i mieczem (wyd. 1901), Tom II Rozdział XI.
(1.1) centaurotrytony • ichtiocentaury • onocentaury
(1.1) hipocentaur
centaurzyca
(1.1) < (kéntauros)Władysław Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych <
angielski: (1.1) centaur, centaurus arabski: (1.1) قنطور asturyjski: (1.1) centauru baskijski: (1.1) zentauro białoruski: (1.1) кентаўр czeski: (1.1) kentaur duński: (1.1) kentaur esperanto: (1.1) centaŭro fiński: (1.1) kentauri francuski: (1.1) centaure galicyjski: (1.1) centauro gruziński: (1.1) კენტავრი hiszpański: (1.1) centauro ido: (1.1) centauro interlingua: (1.1) centauro kataloński: (1.1) centaure łaciński: (1.1) centaurus , hippocentaurus łotewski: (1.1) kentaurs macedoński: (1.1) кентаур niderlandzki: (1.1) paardmens niemiecki: (1.1) Kentaur , Zentaur nowogrecki: (1.1) κένταυρος portugalski: (1.1) centauro rosyjski: (1.1) кентавр słowacki: (1.1) kentaurus , centaurus starogrecki: (1.1) κένταυρος szwedzki: (1.1) kentaur ukraiński: (1.1) кентавр , центавр walijski: (1.1) dynfarch węgierski: (1.1) kentaur włoski: (1.1) centauro
centaur ()
rzeczownik (1.1) centaur (1.2) centaur
(1.1-2) centaur; centaurs
centaur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) centaur