__TOC__ vango ()
rzeczownik (1.1) policzek
(1.1)
(1.1) Li komencis malrapide levi la pafilon al sia vangoH.Sienkiewicz „Tra dezerto kaj praarbaro”, M. Sygnarski, Ĉapitro XIII. → Zaczął powoli podnosić strzelbę do swojego policzka.
vanga fari aplaŭdon sur la vangon • ne kaŝiĝas lia lango malantaŭ la vango • propran vangon neniu batas • sidu lango malantaŭ la vango
vango ()
rzeczownik (1.1) policzek