infano ()
rzeczownik (1.1) dziecko (człowiek przed okresem dojrzewania) (1.2) dziecko (syn lub córka)
(1)
(1.1) Li legas rakontojn por malgrandaj infanoj. → On czyta opowieści dla małych dzieci. (1.2) Ili havis tri infanojn. → Mieli troje dzieci.
(1.1) homido (1.2) ido
(1.2) plenkreskulo
infaneco, infaneto, infanistino, infanaĵo infana, seninfana, infaneca al malriĉulo infanoj ne mankas • bonaj infanoj gepatrojn feliĉigas, malbonaj ilin entombigas • bovidon mi atendis, infanon Dio sendis • Dio donis infanon, Dio donos por ĝi panon • en infano vidiĝas, kia homo fariĝos • fabeloj por infanoj • forfluu infano kune kun la bano • infano ne krias, patrino ne scias • infano ŝtelas ovon, grandaĝulo ŝtelas bovon • infanoj kaj fiŝoj voĉon ne havas • infanon malbonigas ne petolado, sed malbona kamarado • ju pli la infanoj bezonas, des pli Dio al vi donas • kiu cedas al sia infano, ĝin pereigas per propra mano • malgrandaj infanoj kaŭzas laboron, grandaj — doloron • malsaĝulo kaj infano parolas la veron • ne laciĝu viaj manoj pri fremdaj infanoj • ne punu edzinon antaŭ infanaj okuloj, ne punu infanojn antaŭ fremduloj • patroj avaras, infanoj malŝparas • pli da infanoj, pli da beno • pli da infanoj, pli da manoj • pli zorgas unu patrino pri dek infanoj, ol dek infanoj pri unu patrino • por patrino ne ekzistas infano malbela • se homoj mankas, infano ankaŭ estas homo