oktawa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu (1.2) ósmy stopień skali (gamy) muzycznej (1.3) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej (1.4) dwa dźwięki jednoimienne oddalone o oktawę (1.3) (1.5) strofa składająca się z ośmiu wierszy (1.6) rodzaj działa używanego w XV-XVII wieku, odmiana kolubryny
(1.1-5)
(1.5) Spotkanie z Tassem i Marinim było dla Słowackiego wydarzeniem nierównie ważniejszym niż spotkania z kobietami i nawet bodaj z Mickiewiczem. W każdym razie ślady spotkania z mistrzami oktawy widać u Słowackiego na każdej stronicy, gdy inne spotkania – będąc przedmiotem dociekań jego biografów – nie zostawiły tak widocznych i ważnych wspomnień. (1.6) Za lekkimi pułkami wtoczyła się na koniec z trudem i artyleria wurclowska, prowadząc cztery hakownice, dwie oktawy srodze donośne i sześć zdobycznych organków.
(1.1) oktawa Bożego Ciała
oktawalny, oktawowy Oktawia , oktawista
zobacz też: dekada
angielski: (1.1) octave; (1.3) octave; (1.5) octave hiszpański: (1.1) octava ; (1.2) octava ; (1.3) octava ; (1.4) octava ; (1.5) octava niderlandzki: (1.2) octaaf //; (1.3) octaaf // niemiecki: (1.1) Oktave ; (1.3) Oktave nowogrecki: (1.1) οκταήμερο ; (1.3) οκτάβα ; (1.5) οκτάβα