landamæri ()
rzeczownik, rodzaj nijaki, liczba mnoga (1.1) granica, linia demarkacyjna
(1.1) landamær|i, ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna)
(1.1) Tvö hundruð kílómetra frá landamærum Bandaríkjanna er loftslagið mest temprað. → Dwieście kilometrów od granicy ze Stanami Zjednoczonymi klimat jest najbardziej umiarkowany. (1.1) Maðurinn var handtekinn á landamærum Póllands og Þýskalands. → Mężczyzna został aresztowany na granicy polsko-niemieckiej.
(1.1) að fara yfir landamæri → przekroczyć granicę; að loka landamærum → zamknąć granice, að opna landamæri → otworzyć granice