tur ()
symbol (1.1) kod ISO 639-2, kod ISO 639-3: język turecki, turecczyzna
(1.1) kod ISO 639-1: tr, kod Glottolog: turk1311, kod Linguasphere: 45-HAA-a
oraz
tur ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) , wymarły gatunek ssaka z rodziny wołowatych; (1.2) kolędnik w stroju rogatego zwierzęcia rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) kolejna grupa osób wykonująca tę samą czynność (2.2) zrobienie koła w tańcu
(3.1) od: tura wykrzyknik (4.1) onomatopeja imitująca terkot
(1.1-2) (2.1-2) (3.1)
(1.1) Serce łomotało w piersiach myśliwca, gdy oczy wypatrywały w matecznikach ślady turów i łosiów, niedźwiedzi i wilków, jeleni i dzikówS. Żeromski, Wiatr od morza..
(1.1) ostatni / wymarły tur • czaszka / szczątki / rogi tura
(1.2) turoń
(1.1) zwierzę
Tur /, turoń , turzyca turzy, turzycowy
chłop jak tur • ryczeć jak tur • silny jak tur
(1.1) ; , , , (2.2) → obrót
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
angielski: (1.1) auroch, aurochs, ure, urus baskijski: (1.1) uro bułgarski: (1.1) тур czeski: (1.1) pratur esperanto: (1.1) uro fiński: (1.1) härkä łaciński: (1.1) urus łotewski: (1.1) taurs niemiecki: (1.1) Auerochse , Ur nowopruski: (1.1) tāurs staropruski: (1.1) tauris ukraiński: (1.1) тур włoski: (1.1) uro
tur ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) , tur
(1.1)
tur ()
(1.1) wieża
turo, lumturo, pulvoturo, sonorilturo, turfalko, kontrolturo, regturo
tur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ślad
(1.1) szlach
tur ()
przysłówek (1.1) tam
(1.1) šeit
tur ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wieża
tur ()
spójnik (1.1) i
tur ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przejażdżka, jazda (1.2) czyjaś kolej na coś (1.3) taniec (pojedynczy taniec z kimś) (1.4) szczęście, passa
tur ()
tür
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) brama
(1.1) bram
tur ()
rzeczownik (1.1) imię (1.2) nazwa