__TOC__ uj () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) brat matki, wujZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 126.
(1.1) ujec
(1.1)
uj ()
(1.1) zawierający, noszący (tj. przedmiot, w którym się coś przechowuje, roślina, która wydaje owoc, lub kraj, względem zaludniających go mieszkańców)
(1.1) cigaro — cigarujo → cygaro — cygarnica (1.1) pomo — pomujo → jabłko — jabłoń (1.1) Turko — Turkujo → Turek — Turcja
ujo enujigi