διάσπαση ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozkład, rozpad (1.2) rozłam, zerwanie, rozbicie F33: διάσπασης / διασπάσεως; διασπάσεις, διασπάσεων

(1.1) Οι κυτταρικές λειτουργίες χρειάζονται ενέργεια, την οποία τα κύτταρα παίρνουν από τη διάσπαση των διαφόρων ουσιών. → Procesy wewnątrzkomórkowe potrzebują energii, którą komórki biorą z rozkładu różnych substancji. (1.2) Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης επήλθε διάσπαση στο κομμουνιστικό κόμμα. → Po rozwiązaniu się Związku Radzieckiego nastąpił rozłam w partii komunistycznej.

διαφωνία

διασπώ διασπαστής διασπαστικός