__TOC__ halka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;
(1.1)
(1.1) Ewa nasrożyła się wnet kokieteryjnie, wysunęła pantofle, halkę i niemal całe pończochyStefan Żeromski: Dzieje grzechu/Tom II.
(1.1)
haleczka
zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
angielski: (1.1) petticoat, slip baskijski: (1.1) azpiko gona bułgarski: (1.1) фуста chorwacki: (1.1) kombine , podsuknja esperanto: (1.1) subrobo, subjupo hiszpański: (1.1) combinación interlingua: (1.1) subgonnella jidysz: (1.1) אונטערקלייד (unterklejd), ספּאָדניצע (spodnice), האַלקע (halke) kaszubski: (1.1) spódnik niemiecki: (1.1) Unterrock nowogrecki: (1.1) κομπινεζόν węgierski: (1.1) alsószoknya włoski: (1.1) sottabito , sottoveste , sottogonna
halka ()
czasownik (1.1) poślizgnąć się rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) gołoledź
(1.1) att halka, halkar, halkade, halkat, halka! (2.1) en halka, halkan;
halkig