puścić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( puszczać) (1.1) czasownik zwrotny dokonany puścić się ( puszczać się) (2.1)
(1) (2)
(1.1) A ponieważ Bossk nie miał czasu, by zmienić ustawienia karabinu, puścił go, przyszykował pazury, obnażył zęby i syknął złowrogo. Skoro ten Wookiee chciał się zewrzeć w walce wręcz, zamierzał mu na to pozwolić.
wypuszczać, dopuszczać, puszczać spust , puszczenie , puszczadło , przepustka , upuszczenie
nie puścić pary z ust • puścić bąka • puścić farbę • puścić kantem / puścić w trąbę • puścić w skarpetkach / puścić z torbami • puścić pawia • puścić płazem • puścić perskie oczko • puścić się pędem • puścić strzałkę • puścić w niepamięć • puścić wodze fantazji / puścić cugle wyobraźni • puścić z dymem
(1.1) czeski: (1.1) pustit ukraiński: (1.1) пусти́ти