bonbon ()
rzeczownik (1.1) cukierek
(1.1) bonbon; bonbons
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski - Jedzenie
bonbon ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cukierek
(1.1)
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Jedzenie
bonbon ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cukierekAntoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 19, PB 2793/70.
(1.1) bonbon; bonbons
(1.1) bonbon à la menthe → miętowy cukierek
(1.1) źródłosłów dla
(1.1) zobacz też: Indeks:Francuski - Jedzenie
bonbon ()
rzeczownik (1.1) cukierek
(1.1) bonbon; bonbones
bonboniera
bonbon ()
rzeczownik (1.1) czekoladka, pralinka
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Węgierski - Jedzenie
bonbon ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cukierek
(1.1)
bomboniera
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Jedzenie