kurtka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) krótkie okrycie wierzchnie;
(1.1)
(1.1) Policja potwierdziła, że aresztowany mężczyzna miał pod kurtką pistolet i ponad 20 sztuk amunicji. (1.1) Czterech panów i jedna dama jeździli, koń za koniem, wzdłuż ścian maneżu; na środku stał dyrektor zakładu, mężczyzna z miną wojskową, w granatowej kurtce, białych obcisłych spodniach i wysokich butach z ostrogami.
kurta
zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
albański: (1.1) xhup aleucki: (1.1) cudgugin, chudgugin amharski: (1.1) ጃኬት angielski: (1.1) jacket, coat arabski: (1.1) سترة , جاكيت białoruski: (1.1) куртка bułgarski: (1.1) яке chorwacki: (1.1) jakna duński: (1.1) jakke esperanto: (1.1) jako fiński: (1.1) takki francuski: (1.1) veste, blouson hiszpański: (1.1) cazadora irlandzki: (1.1) seaicéad islandzki: (1.1) jakki jidysz: (1.1) אייבערבגד (ejberbeged) kaszubski: (1.1) kùrtka kataloński: (1.1) jaqueta , caçadora łotewski: (1.1) jaka niemiecki: (1.1) Jacke norweski (bokmål): (1.1) jakke / norweski (nynorsk): (1.1) jakke nowogrecki: (1.1) μπουφάν polski język migowy: rosyjski: (1.1) куртка szwedzki: (1.1) jacka ukraiński: (1.1) куртка węgierski: (1.1) dzseki wilamowski: (1.1) jaok, günka włoski: (1.1) casacca , giacca , giubba