żerdź ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) długa, prosta gałąź lub cienki pień
(1.1)
(1.1) Nieruchomości te zamykały z dwu stron prostokątny dziedziniec, którego dwa inne boki tworzył płot z żerdzi.B. Prus: Anielka.
(1.1) tyczka
żerdzianka , żerdziowina , żerdziowanie żerdka żerdziować żerdziowy, żerdziany
< → 'cienki drąg, używany początkowo do budowy ogrodzenia'
angielski: (1.1) perch, pole białoruski: (1.1) жэрдзь , жэрдка , жардзіна jidysz: (1.1) דרוק (druk) rosyjski: (1.1) жердь wilamowski: (1.1) śtann , śtaong, łott włoski: (1.1) pertica