odchodzić ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( odejść) (1.1) oddalać się od jakiegoś miejsca (1.2) zrywać związek z kimś, opuszczać kogoś (1.3) umierać
(1.1-3)
(1.1) Mecenas, który najczęściej towarzyszył panu Olesiowi, wzruszał wtedy ramionami i odchodził.
(1.1) oddalać się, iść (1.2) porzucać, zostawiać
(1.1) przychodzić, zbliżać się
odchód , odchody , odchodzisko , odchodzenie , odejście odejść odchodowy na odchodnym, na odchodne
odchodzić od zmysłów • murzyn zrobił swoje, murzyn może odejść
angielski: (1.1) walk away, depart, leave; (1.2) break up, break off a relationship; (1.3) pass away arabski: (1.1) ذهب, مضى, غادر, راح bośniacki: (1.1) odlaziti esperanto: (1.1) foriri francuski: (1.1) s'en aller; (1.2) partir hawajski: (1.1) wehe hiszpański: (1.1) marcharse, partir jidysz: (1.1) אַוועקטראָגן זיך (awektrogn zich), אַוועקשפּאַנען (awekszpanen) rosyjski: (1.1) уходить; (1.2) уходить; (1.3) уходить ukraiński: (1.1) відходити włoski: (1.1) andare via, allontanarsi, partire; (1.2) lasciare, abbandonare; (1.3) morire