wypierdalać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( wypierdolić) (1.1) usuwać coś zbędnego (1.2) usuwać kogoś skądś, zmuszać kogoś do oddalenia się skądś (1.3) uprawiać seks czasownik nieprzechodni niedokonany ( wypierdolić) (2.1) wynosić się, opuszczać jakieś miejsce wykrzyknik (3.1) kategoryczne wezwanie do opuszczenia przez kogoś zajmowanego miejsca lub stanowiska
(1.1-3) (2.1) (3.1)
(1.1) Weź, w końcu, wypierdol te śmieci! (1.2) Wypierdalają nas z roboty za strajk, ale chuj z tym! (2.1) Czego tu szukasz, skurwysynu? Wypierdalaj stąd, bo zaraz w ryj dostaniesz! (2.1) Zrobiło się tu niebezpiecznie, wypierdalam stąd! (3.1) Won stąd! Wypierdalać!
(1.1) wypierdalać + (coś) (1.2) wypierdalać + (kogoś)
(1.1-2) wypieprzać, wypierniczać, wychrzaniać; wywalać; wyrzucać (2.1) spierdalać, brać dupę w troki; spierniczać, spieprzać, spierdzielać; brać nogi za pas, dawać drapaka, czmychać; uciekać (3.1) won, precz
(1.1) usuwać
wypierdalanie , wypierdolenie , wypierdek zapierdalać, pierdolić, wypierdolić
angielski: (2.1) fuck out; (3.1) fuck off duński: (3.1) fis af!, fuck af!, pis af! francuski: (3.1) va te faire enculer !, va te faire foutre !; allez vous faire enculer !, allez vous faire foutre ! hiszpański: (3.1) ¡(vete) a tomar por culo!; ¡(iros) a tomar por culo!, ¡(idos) a tomar por culo! norweski (bokmål): (3.1) dra til helvete nowogrecki: (3.1) άι στο διάβολο!, άντε και γαμήσου!; άντε και γαμηθείτε!