szron ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach; (1.2) siwizna
(1.1-2)
(1.1) Dzień był słoneczny, ale mroźny i drzewa były pokryte szronem.
(1.1)
szronik oszronić szronowy, oszroniony
→ szron, szadź
(1.1) szron i szadź to nie są synonimy
angielski: (1.1) frost arabski: (1.1) صقيع baskijski: (1.1) antzigar białoruski: (1.1) іней , шэрань ; (1.2) шэрань bułgarski: (1.1) скреж chorwacki: (1.1) inje czeczeński: (1.1) йис duński: (1.1) rim , rimfrost esperanto: (1.1) prujno estoński: (1.1) härmatis fiński: (1.1) kuura francuski: (1.1) givre hindi: (1.1) तुषार hiszpański: (1.1) escarcha ; (1.2) canas interlingua: (1.1) pruina kaszubski: (1.1) żłódz kazachski: (1.1) қырау; (1.2) қырау liwski: (1.1) ǟrmatõks łaciński: (1.1) pruina niemiecki: (1.1) Reif nowogrecki: (1.1) πάχνη ; (1.2) άσπρα/γκρίζα μαλλιά nowopruski: (1.1) grāiss rosyjski: (1.1) и́ней , и́зморозь ; (1.2) про́седь słowacki: (1.1) srieň starogrecki: (1.1) πάχνη , πηγυλίς staropruski: (1.1) grosis ukraiński: (1.1) іній węgierski: (1.1) dér wilamowski: (1.1) raeif , rȧjf , rajf włoski: (1.1) brina , galaverna