eter ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń; (1.2) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C; (1.3) skrótowe określenie eteru dietylowego; (1.4) przestrzeń fal radiowych (1.5) powietrze
(1.1-5)
(1.1) Obecnie fizycy odrzucają hipotezę istnienia eteru. (1.2) Etery podatne są na utlenianie tlenem. (1.3) Po raz pierwszy, dzięki użyciu eteru, operacje stały się bezbolesne. (1.4) Tam nauczą cię krótkofalarskiego abecadła, zasad poruszania się na falach eteru.
Eter , eteryfikacja eterowy, eteryczny eterycznie
na falach eteru
< <
angielski: (1.1) aether, ether; (1.2) aether, ether; (1.3) aether, ether arabski: (1.2) إيثر baskijski: (1.1) eter; (1.2) eter bułgarski: (1.1) е́тер ; (1.2) е́тер czeski: (1.1) éter duński: (1.1) æter ; (1.2) æter ; (1.3) æter ; (1.4) æter esperanto: (1.1) etero; (1.2) etero; (1.3) etero francuski: (1.1) éther; (1.2) éther; (1.3) éther; (1.4) éther; (1.5) éther hiszpański: (1.1) éter ; (1.2) éter ; (1.3) éter ; (1.4) éter ; (1.5) éter interlingua: (1.1) ethere; (1.2) ethere; (1.3) ethere kaszubski: (1.4) eter niemiecki: (1.2) Ether rosyjski: (1.1) эфи́р ; (1.2) эфи́р ; (1.3) эфи́р ; (1.4) эфи́р ; (1.5) эфи́р ukraiński: (1.1) ефі́р ; (1.2) ете́р ; (1.3) ете́р ; (1.4) ефі́р węgierski: (1.1) éter; (1.2) éter
eter ()
rzeczownik (1.1) eter (1.2) eter
etereo
eter ()
(1.1) eter (1.2) eter
etero, eterismo, eteromanio etera, traetera
eter ()
przyimek (1.1) między
eter ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) eter
(1.1) en eter, etern,