mankiet ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę (1.2) element wiosła oparty o dulkę (1.3) element na wiośle chroniący ręce wiosłującego przed spływającą wodą
(1.1-3)
(1.1) Poniżej dłoni widać było na suchych gnatach dwa brudne mankiety z ordynarnymi spinkamiS. Żeromski, Nagi bruk..
mankiecik
buchnąć w mankiet
Artur Passendorfer, Język literacki w Królestwie Polskim a w Galicyi, „Poradnik Językowy” nr 5/1911, s. 67.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
angielski: (1.1) cuff, wristband baskijski: (1.1) eskumutur bułgarski: (1.1) маншет czeski: (1.1) manžeta esperanto: (1.1) manumo fiński: (1.1) kalvosin hawajski: (1.1) pūlima hiszpański: (1.1) puño (przy rękawie), vuelta (u spodni) niemiecki: (1.1) Manschette nowogrecki: (1.1) μανσέτα ukraiński: (1.1) манжета , манжет węgierski: (1.1) mandzsetta, kézelő wilamowski: (1.1) kynela włoski: (1.1) paramano , polsino