konik polny ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) owad z rodzaju konik; (1.2) owad przypominający pasikonika lub szarańczę;
(1.1-2) ;
(1.1) Od czasu do czasu spod nóg Madzi wyskoczył konik polny albo powitała ją słowami: „niech będzie pochwalony” baba niosąca płachtę zielskaB. Prus: Emancypantki.
(1.1-2) zobacz też: Indeks:Polski - Owady (1.2) uważa się, że nazwa „konik polny” bywa mylnie stosowana wobec owada z rodziny pasikonikowatych
adygejski: (1.2) пкӏау angielski: (1.2) grasshopper awarski: (1.2) цӏирт (ts’irt) azerski: (1.2) çəyirtkə baskijski: (1.1) matxinsalto esperanto: (1.1) lokusto; (1.2) lokusto francuski: (1.1) sauterelle galicyjski: (1.2) saltón gruziński: (1.2) კალია (kalia) hiszpański: (1.1) saltamontes kataloński: (1.1) saltamartí ; (1.2) saltamartí krymskotatarski: (1.2) çegertki litewski: (1.2) žiogas łaciński: (1.1) acheta nahuatl klasyczny: (1.1) chapolin norweski (bokmål): (1.2) gresshoppe nowogrecki: (1.1) ακρίδα (akrída) ormiański: (1.2) մորեխ (morex) portugalski: (1.2) gafanhoto rosyjski: (1.1) кузнечик słoweński: (1.2) kobilica szwedzki: (1.2) grön vårtbitare tajski: (1.1) ตั๊กแตน (tak.ka.taen) tuvalu: (1.2) hikuhikulauniu wilamowski: (1.2) hefad , hēfadła , hefaodła , hefadła