eigentlich ()
przymiotnik (1.1) właściwy, zgodny z rzeczywistością, prawdziwy przysłówek (2.1) właściwie, w rzeczywistości, prawdę mówiąc (2.2) ogólnie rzecz biorąc, generalnie partykuła (3.1) właściwie, w ogóle
(1.1)
(1.1) Der eigentliche Grund für ihre schlechte Stimmung ist jedoch etwas anderes. → Właściwą przyczyną jej złego nastroju jest jednak coś innego. (2.1) Ich wollte eigentlich nach Berlin, das hat aber nicht geklappt. → Właściwie chciałem pojechać do Berlina, ale to się nie udało. (3.1) Kennst du ihn eigentlich? → Czy ty go w ogóle znasz?
(1.1) eigentlicher Bruch
(1-3) eig., eigtl. (1.1) wirklich, tatsächlich (2.1) im Grunde, im Grunde genommen (2.2) in Wirklichkeit
(3.1) Abtönungspartikel
Eigentlichkeit eigen