Gipfel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szczyt (góry) (1.2) szczyt (głupoty, sławy), apogeum (1.3) szczyt, spotkanie na szczycie
(1)
(1.1) Der höchste Gipfel Europas ist Mont Blanc. → Najwyższym szczytem Europy jest Mont Blanc. (1.1) Auf den Gipfeln lag Schnee. → Na szczytach leżał śnieg. (1.2) Er hat den Gipfel seines Ruhmes erreicht. → Osiągnął szczyt sławy. (1.2) Das ist doch der Gipfel! → To jest szczyt wszystkiego!
(1.1) den Gipfel besteigen → wspiąć się na szczyt (1.3) an einem Gipfel teilnehmen → brać udział w spotkaniu na szczycie • EU-Gipfel
(1.1) Bergspitze (1.3) Gipfeltreffen, Gipfelkonferenz
(1.1) Fuß des Berges
(1.1) Berg
gipfeln