forteca ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;
(1.1)
(1.1) twierdza
(1.1) cytadela, fort
(1.1) fosa, bastion, basteja, baszta
fortyfikacja , fort fortyfikować , ufortyfikować forteczny, fortyfikacyjny
latająca forteca
Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 117.
angielski: (1.1) fortress arabski: (1.1) معقل białoruski: (1.1) крэпасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) фартэцыя czeski: (1.1) pevnost esperanto: (1.1) fortreso francuski: (1.1) forteresse gudźarati: (1.1) ગઢ (gaḍha) hiszpański: (1.1) fortaleza łotewski: (1.1) cietoksnis niemiecki: (1.1) Festung nowogrecki: (1.1) οχυρό , κάστρο , φρούριο słowacki: (1.1) pevnosť szwedzki: (1.1) borg , fästning , fäste ukraiński: (1.1) фортеця włoski: (1.1) fortezza