zaszczytny ()
,
przymiotnik (1.1) taki, który daje zaszczyt, stanowi wyróżnienie
(1.1)
(1.1) Wybór padł na królów niemieckich, którzy – począwszy od Ottona I – odbierali w Rzymie zaszczytny tytuł cesarski. (1.1) Nie chcemy szukać przez tę rewolucję dla siebie rang ani odznaczeń czy zaszczytnych wyniesień… ani nagród w żadnej postaci!
(1.1) chwalebny, chlubny
zaszczyty , zaszczyt zaszczycić zaszczytnie szczytny
(1.1) zaszczytne miejsce
angielski: (1.1) honourable, honorable, creditable duński: (1.1) ærefuld, hæderfuld, glorværdig farerski: (1.1) ærumikil, æruríkur niemiecki: (1.1) ehrenvoll, ehrenhaft, w złożeniach: Ehren- włoski: (1.1) onorevole, rispettabile