okoń ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) żarłoczna słodkowodna ryba drapieżna ();
(1.1)
(1.1) Nad jej przejrzystą, ruchomą głębią tańczyło mnóstwo błękitnych łątek, pod słońce widzieć się dawały prawie u samej powierzchni wodnej okonie z czerwonemi pręgami na stalowej łusce i białe, srebrne, tańczące płotkiS. Żeromski, Syzyfowe prace.
(1.1) złapać / złowić okonia
(1.1) okuń
(1.1) ryba
okoniowate , okuń okonek , okoniek okoniowaty, okoniokształtny
stawać okoniem
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ryby
angielski: (1.1) perch baskijski: (1.1) perka białoruski: (1.1) акунь bułgarski: (1.1) костур , меше , бабой esperanto: (1.1) perko francuski: (1.1) perche hiszpański: (1.1) perca islandzki: (1.1) aborri kazachski: (1.1) алабұға litewski: (1.1) ešerys niemiecki: (1.1) Barsch norweski (bokmål): (1.1) abbor nowogrecki: (1.1) πέρκα , πέρκη nowopruski: (1.1) azzegis rosyjski: (1.1) окунь rumuński: (1.1) baboiu słowacki: (1.1) ostriež , okún staropruski: (1.1) assegis szwedzki: (1.1) abborre ukraiński: (1.1) окунь węgierski: (1.1) sügér włoski: (1.1) perca , persico