barka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj statku o płaskim dnie, służącego do transportu ładunków zazwyczaj w żegludze śródlądowej;
(1.1)
(1.1) Barka przewiozła urobek z pogłębiarki.
(1.1) barka desantowa • barka robocza • barka betonowa
barkowiec
< < < koptyjski bart.
angielski: (1.1) barge białoruski: (1.1) барка , барліна , баржа bułgarski: (1.1) баржа esperanto: (1.1) barĝo francuski: (1.1) bateau-mouche , péniche , barque nowogrecki: (1.1) βάρκα rosyjski: (1.1) баржа
barka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) błogosławieństwoGrazio Falzon, Maltese-English, English-Maltese dictionary and phrasebook. Hippocrene Books, Nowy Jork 2005.
(1.1)
barka ()
czasownik przechodni (1.1) zdzierać korę, korowaćSvensk ordbok, hasło "barka" (1.2) garbować czasownik nieprzechodni (2.1) pognać, popędzićSvenska Akademiens ordbok, hasło "barka" (2.2) rozwijać się, potoczyć się (w sposób niekontrolowany)
(1-2) att barka, barkar, barkade, barkat, barka!, pres. part. barkande, perf. part. barkad
(2.2) ana / inse vart det barkar → przeczuwać / uświadamiać sobie jak to się potoczy
(1.2) garva (2.1) springa, rusa, ränna
(1) bark, barkande, barkning
czasownik frazowy barka av • barka iväg • barka hän fraza czasownikowa barka åt skogen
(1) → kora + …tworzy czasownik
barka ()
rzeczownik (1.1) bazia, kotka