huta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale (1.2) chemiczny zakład przemysłowy, który zajmuje się produkcją szkła lub wyrobów szklanych;
(1.1-2)
(1.1) huta stali / aluminium / miedzi / żelaza / metali nieżelaznych (1.2) huta szkła kryształowego / szkła technicznego / szkła gospodarczego
(1.1) zakład przemysłowy (1.2) zakład przemysłowy
hutnictwo , hutnik , Huta , Hucisko , Huciska , Hutnicki hutniczy, huciany hutniczo
(1.1-2) Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 137.
angielski: (1.1) ironworks, steelworks, iron-foundry; (1.2) glassworks czeski: (1.1) huť ; (1.2) sklárna dolnołużycki: (1.1) huta duński: (1.1) jernværk , jernstøberi , stålværk ; (1.2) glasværk esperanto: (1.1) uzino, fandejo; (1.2) vitrofarejo francuski: (1.1) aciérie górnołużycki: (1.1) hěta hiszpański: (1.1) fundición kaszubski: (1.1) hëta niemiecki: (1.1) Hütte ; (1.2) Glashütte nowogrecki: (1.1) χυτήριο słowacki: (1.1) huta węgierski: (1.1) huta wilamowski: (1.1) hu̇tta , hüta włoski: (1.1) stabilimento metallurgico , acciaieria , ferriera ; (1.2) vetreria
huta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) huta
huta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) huta
(1.1) železná / sklárska huta
hutný hutníctvo
huta ()
rzeczownik (1.1) huta